คิดอยู่ว่าต้องทนไหว จะทุกข์จะทนเท่าไร ความรักจะพาหัวใจไป
คิดเองว่าต้องทนไหว แต่ยิ่งทุกข์ยิ่งทนเท่าไร ความรักที่มียิ่งหายไป
จะโทษดิน จะโทษน้ำ จะโทษเดือนและดาว กับเรื่องราวที่ปวดหัว ที่เธอมาทำแล้วหนีไป
ฟ้า ถ้าไม่ส่งมาให้เธอมีใจ บอกกันสักคำเป็นไร ว่าเหตุใดต้องมาทำร้ายกัน
จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำว่าเคยเป็นใคร ว่ามีใครที่เคยทำร้ายคนอย่างฉัน
ทุกวัน จวบจนวันนี้ ชีวิตที่เราต้องมี จากนี้จ้องทำตัวเช่นไร
น้ำตา ที่ยังรินไหล จากความรักที่มีทั้งใจ สุดท้ายไอคำนั้นหายไป
จบกันสักที จบกันแค่นี้ ไม่มีใคร มีแต่ฟ้าที่มองมา เห็นน้ำตา
อย่าจำได้ไหม ว่ามีใครที่มาทำร้ายคนอย่างฉัน

อยากบอกกับเธอว่ามันยังช้ำหัวใจ ตั้งแต่วันนั้นที่เธอๆมาทิ้งๆกันไป
ก็ข่มใจตัวเองว่าอย่าคิด ก็อยากจะลืมมันไป แต่หลับตาเพียงเท่านั้น
ในใจก็มีแต่เธอกับฉัน และสิ่งต่างๆในวันนั้น
อากาศร้อนๆตอนบ่ายๆกับวันสุดท้ายที่เธอลาไป
ภาพเธอเก่าๆยังลอยยิ่งทำให้ร้อนข้างในหัวใจ
ทำไมมันร้อนห้ามไม่อยู่ ก็ยังไม่รุ้ว่าเพราะอะไร ได้แต่ห้ามใจ
และไม่รู้ทำไมมันยิ่งร้อน ยิ่งคิดยิ่งร้อนข้างในหัวใจ

เธอคนนั้นกับวันดีๆที่เราได้เคยชิดใกล้ แต่วันนี้มันกลับกันไม่มีวันย้อนมาได้
ทำไมเธอลืม ทำไมเธอทิ้งกันง่ายดาย ก็เธอไม่คิดที่จะรัก เมื่อบอกลาก็หาย
เพราะฉันไม่เคยมีความหมาย

 

ฉันเคยกอดเธอ เคยจับมือของเธอ หัวเราะกับเธอ ได้คุยกันทุกวัน ได้ไปดูหนัง ฟังเพลง  กินน้ำแก้งเดียวกัน แต่วันอย่างนั้น คงไม่มีอีกแล้ว
 เพราะในวันนี้ เค้าอยู่เคียงข้างเธอ เหมือนฉันกับเธอที่เคยเคียงข้าง ก็ทำได้เพียงทำใจเจ็บช้ำไปวันๆ ได้เพียงแค่นั้น แค่ฉันต้องลืมเธอ
เป็นแค่คนอื่นไปแล้ว ต้องยอมต้องรับความจริง ฉันแค่คนทถูกทิ้งที่เธอไม่สนใจ เป็นแค่คนอื่นเท่านั้น ตั้งแต่ที่เธอพูดลาจากฉันไป ฉันจะเป็นยังไง เจ็บช้ำใจจนตาย เธอก็ไม่แคร์
 แม้เคยแอบหวังว่าอาจมีสักวัน รักในวันนั้น จะเดินมาพร้อมเธฮ ก็เป็นแค่หวัง ลมๆ แค่ฝันแค่ละเมอ อดีตมีเธอ วันนี้ไม่มีทาง