Zine's profile..~-> มู๋น้อยแป้นแล้น <-...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 21 พล่ามมมมรู้สึกว่าเราจะห่างหายจากการอัพสเปซไปนานมากกกเลย
ก็ที่ผ่านมาวุ่นๆกับการเรียนที่ยากขึ้น
เกรดที่คอยจะตกต่ำลงทุกเทอม
เผชิญหน้าก่ะเพื่อนปัญญาอ่อน
และที่ผ่านมาhi5มันกำลังBooooOOOOMM
ตามเทรนเค้านิ๊ดดดนึง บวกกับความเบื่อเสปซ
แต่ตอนนี้รู้สึกจะเบื่อมันอีกและ เลยหันกลับมาตายรังดีกว่า
ที่ผ่านมาไม่ค่อยมีอารายน่าสนใจสักเท่าไหร่เลย
จะมีก็แต่ว่า ตอนนี้ไม่สบายมาหลายวันและ
หมอทรายวินิจฉัยแล้วว่าเกิดจากโรควิตกจริตนั่นเอง เหอๆ
เพราะวันรุ่งเช้า ต้อง"เจาะเลือดเพื่อน และโดนเพื่อนเจาะ "
มีประวัติการเป็นลมมาแล้วเมื่อครั้งเยาว์วัย
แต่ความเป็นจิงก็โอเค ผ่านพ้นไปด้วยดีอ่ะ
แต่ไอที่ไม่สบายมันยังคงอยู่
กินยามั้ย?...กินนะ
แต่อาการเก่ามันหาย อาการใหม่มันเพิ่มมาแทนนี่สิ -*-
แถมเมื่อวานได้แผลเต็มเลย แถมปวดไปทั้งตัว
เพราะเล่นมวยปล้ำ เห้ยยย...ทะเลาะก่ะชาวบ้านมา
ยังเจ็บใจอยู่เลยนะ เจบนี้มีแก้แค้นหว่ะ
กรุเขียนหนังสือไม่ได้ มึงก็ไม่ได้ตายดี
รู้สึกแต่ก่อนเปนนางเอ๊กก นางเอก
ยอมมันหมดทุกอย่าง
ตอนนี้อะไรมาเข้าสิง
กรุเริ่มร้าย ไม่ยอมใครแล้ววุ้ยยยย
มันดีขึ้นหรือมันจาแย่ลงกันแน่ว่ะเนี่ย
ปล. มึงไม่ตาย ไอนั่นก็ตาย November 20 ..Anatomy ...อาจารย์ใหญ่วันนี้เป็นวันที่เรียน Lab Anatomy กับอาจารย์ใหญ่ครั้งแรก
ตอนกลางคืนรู้สึกหวาดๆพิกล ว่าพุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ทุกคนเตรียมถุงมือกันพร้อม แถมบางคนมียาดมไปด้วย 555 เราก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่จิงมีติดกระเป๋าตลอดอยู่แล้ว ไม่เหม็นแรงอย่างที่คิด หรือเพราะเป็นหวัดก็ไม่รู้แหะ แรกๆก้อไม่ค่อยกล้าจับแรงอ่ะ ยังไม่ชินอ่ะ แต่พอดูไปสักพัก ก้อจับยกขึ้น พลิกทราย พลิกขวาได้และ เริ่มหนุกและทีนี้ จายากตงจำนี้หล่ะ แรมมันต่ำหว่ะ ได้หน้าลืมหลัง กำ - *- จิงอ่ะ สนุกก่ะการเรียนและ แต่ไม่หนุกก่ะการจำเลยจิงๆ มีหลายคนเป็นลมด้วย ร้องไห้เลยก็มี-*- ทั้ง ญ-ช อ้อ...แถมๆ คาบเลคเชอร์วิชานี้ เฉพาะวันนี้นะ
เหมือนดูทอร์คโชว์เลยหว่ะ อาจารย์อย่างฮาเลย แต่เสียอย่างเดียวสอนไม่ทัน ท้ายคาบไม่รุ้เรื่องเลย อยากให้อาจารย์คนนี้มาสอนทุกเรื่องเลยจิงๆ ขอสนุกไว้ก่อนอ่ะ เลวมั้ยนี่กรุ แต่เค้าก้อสอนรุ้รื่องนะ อาจารย์คุมแลปก้อฮาอ่ะวันนี้ ทำไมวันนี้เจอแต่อาจารย์ฮาๆว่ะ ดีแล้ว มันไม่เครียดดี ผ่อนคลายโคด แต่กรุก้อยังขี้เกียจอ่านหนังสือตามเคย เลวจิงเลย November 13 เรื่อยๆคิดอยู่ว่าต้องทนไหว จะทุกข์จะทนเท่าไร ความรักจะพาหัวใจไป
คิดเองว่าต้องทนไหว แต่ยิ่งทุกข์ยิ่งทนเท่าไร ความรักที่มียิ่งหายไป จะโทษดิน จะโทษน้ำ จะโทษเดือนและดาว กับเรื่องราวที่ปวดหัว ที่เธอมาทำแล้วหนีไป ฟ้า ถ้าไม่ส่งมาให้เธอมีใจ บอกกันสักคำเป็นไร ว่าเหตุใดต้องมาทำร้ายกัน จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำว่าเคยเป็นใคร ว่ามีใครที่เคยทำร้ายคนอย่างฉัน ทุกวัน จวบจนวันนี้ ชีวิตที่เราต้องมี จากนี้จ้องทำตัวเช่นไร น้ำตา ที่ยังรินไหล จากความรักที่มีทั้งใจ สุดท้ายไอคำนั้นหายไป จบกันสักที จบกันแค่นี้ ไม่มีใคร มีแต่ฟ้าที่มองมา เห็นน้ำตา อย่าจำได้ไหม ว่ามีใครที่มาทำร้ายคนอย่างฉัน อยากบอกกับเธอว่ามันยังช้ำหัวใจ ตั้งแต่วันนั้นที่เธอๆมาทิ้งๆกันไป ก็ข่มใจตัวเองว่าอย่าคิด ก็อยากจะลืมมันไป แต่หลับตาเพียงเท่านั้น ในใจก็มีแต่เธอกับฉัน และสิ่งต่างๆในวันนั้น อากาศร้อนๆตอนบ่ายๆกับวันสุดท้ายที่เธอลาไป ภาพเธอเก่าๆยังลอยยิ่งทำให้ร้อนข้างในหัวใจ ทำไมมันร้อนห้ามไม่อยู่ ก็ยังไม่รุ้ว่าเพราะอะไร ได้แต่ห้ามใจ และไม่รู้ทำไมมันยิ่งร้อน ยิ่งคิดยิ่งร้อนข้างในหัวใจ เธอคนนั้นกับวันดีๆที่เราได้เคยชิดใกล้ แต่วันนี้มันกลับกันไม่มีวันย้อนมาได้
ทำไมเธอลืม ทำไมเธอทิ้งกันง่ายดาย ก็เธอไม่คิดที่จะรัก เมื่อบอกลาก็หาย เพราะฉันไม่เคยมีความหมาย ฉันเคยกอดเธอ เคยจับมือของเธอ หัวเราะกับเธอ ได้คุยกันทุกวัน ได้ไปดูหนัง ฟังเพลง กินน้ำแก้งเดียวกัน แต่วันอย่างนั้น คงไม่มีอีกแล้ว เพราะในวันนี้ เค้าอยู่เคียงข้างเธอ เหมือนฉันกับเธอที่เคยเคียงข้าง ก็ทำได้เพียงทำใจเจ็บช้ำไปวันๆ ได้เพียงแค่นั้น แค่ฉันต้องลืมเธอ เป็นแค่คนอื่นไปแล้ว ต้องยอมต้องรับความจริง ฉันแค่คนทถูกทิ้งที่เธอไม่สนใจ เป็นแค่คนอื่นเท่านั้น ตั้งแต่ที่เธอพูดลาจากฉันไป ฉันจะเป็นยังไง เจ็บช้ำใจจนตาย เธอก็ไม่แคร์ แม้เคยแอบหวังว่าอาจมีสักวัน รักในวันนั้น จะเดินมาพร้อมเธฮ ก็เป็นแค่หวัง ลมๆ แค่ฝันแค่ละเมอ อดีตมีเธอ วันนี้ไม่มีทาง November 11 ระบายอารมณ์อากาศหนาวๆ ถ้ามีคนกอด ก็คงหายหนาว
แต่ตอนนี้มันกลับเหงา เพราะไม่มีคนกอดเหมือนเก่า ตอนนี้เรียนแล้วท้อมากมาย เพราะยากมาก ไม่ไหวจิงๆ อยากเลิกเรียนมาก
แต่ก็ได้กำลังใจนิดหน่อยจากใครบางคน แต่ตอนนี้มันกลับทวีคูณความท้อไปอีก เพราะกำลังใจมันหายไปแล้วนี่สิ ถึงกลับหมดแรงเลยทีเดียวแหละ ต้องให้ทรายเกิดมาเป็นคนรักมั่นคงแบบนี้ มันดูเหมือนคนโง่เลยช่ายมั้ย
ดวงทรายบอกว่าจะมีแฟนแค่2คนในชีวิต แต่ตอนนี้เคยมีแฟนอยู่คนเดียว คนๆนี้คงไม่ใช่เนื้อคู่แน่ๆเลยช่ายม่ะ เพราะเค้าทำร้ายทรายมากเหลือเกิน แต่ไม่ว่าเวลาจาผ่านไปนานแค่ไหน ทำไมทรายยังไม่ลืมสักทีแหละ ไม่อยากให้หลายคนว่าเค้า ไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไง เค้าก้อคือคนๆนั้นของทราย บางคนบอกว่า อยากได้แฟนแบบทราย ไม่ดีหรอกที่คิดแบบนั้น ทรายนิสัยแย่มากมาย ที่คิดว่ารักมั่นคงเป็นข้อดี ทรายว่ามันไม่เห็นดีเลย ทุกข์ออกนะ ถ้าคนๆนั้นรักทรายมาก และรักกันนานก้อคงเป็นเรื่องดีสิ ความซื่อสัตย์...มันทำร้ายคนแบบนี้เอง
การรักจริง...มันทำร้ายคนแบบนี้เอง ระยะทาง...มันทำร้ายคนแบบนี้เอง หรือแค่ข้ออ้างเท่านั้นหล่ะ ที่จะมีใครใหม่ มองภาพทรายเก่าๆไว้นะ นั่นจะเป็นรอยยิ้มสุดท้ายที่ทรายมี
รอยยิ้มติ๊งต๊อง เด็กเจ้าปัญหาชอบถาม พูดถามให้รำคาญ ต่อจากนี้คงฝืนยิ้มต่อไม่ไหว ฝืนมามากจิงๆ มันคงถึงเวลาสิ้นสุด เนื้อคู่เราจะเป็นคนพูดจาดี ผิวขาว รูปร่างสันทัด มาจากต่างถิ่น
เป็นคนรวยมากหรือว่าทำงานที่ต่อไปจะรวย ดวงเป็นราชาเหมือนกัน อันนี้ไม่รู้จาจิงเปล่า ถึงวันนั้นก็คงรู้ พื้นฐานดวงเป็นคนใจร้อน รักมั่นคง มีเหตุมีผล
เออ อันนี้ตงทีเดียวเลยยย เมื่อวันเสาร์ไปกินเหล้าปั่นมา แถวหน้าพระลานอีกและ
แล้วก็ไปเดินเล่นรับลมแถวๆนั้น ชอบนะเวลากลางคืน มันเงียบสงบ และอากาศดี ใครชอบกลางคืนแบบเราบอกมั่งนะ ไปเดินเล่นกัน November 06 อิ่ม ~ เพ้อ ~ เฮ้อ...เหนื่อยยย...กรุอยากจะบ้าอิ่ม...
วันี้พี่ไก่โต้ง...พี่สายโคของเราพาไปกินSizzlerมา อิ่มมากมาย ตังอยู่ครบด้วย อิอิ โดนเพื่อนว่า ว่ากินไม่คุ้มตังที่เสียจิงๆเลย กินน้อยกรุก้อผิดด้วยเว้ย แปลกหว่ะ เพ้อ...
ด้วยความที่แบกกระเป๋าที่บรรทุกหนังสือของวันนี้ถึง3-4โล หนักสาดดดด ปวดขาโคดหว่ะ พี่ไก่โต้งช่วยถือด้วย ตอนกลับบ้านอ่ะ แค่ให้ลองถือว่าหนักแค่ไหน เอาปายถือให้เลยอ่ะ อิอิ....รู้สึกดีใจแปลกๆ งงก่ะตัวเองเหมือนกัน รู้จักพี่ไก้โต้งครั้งแรก ดูพี่แกหน้าตาน่ารักดีแบบเอ๋อ ต๊องๆ
คุยด้วยก้อปัญญาอ่อนบ้าง ก้อเป็นพี่ที่ดีเลยหล่ะ แต่ที่ประทับครั้งแรกเลยก็คือ ตอนที่พี่เค้าพาปายเลี้ยงเทอมที่แล้ว เค้าขี้จักรยานจากเอ็มยู ซูชิ ประตู3 มาส่งถึงหน้ามอตงไอซี ที่จิงก้อเป็นปกติที่คนอื่นส่งแบบนี้เหมือนกัน แต่ที่อึ้งคือ พี่เค้าข้ามฝั่งมาส่ง และยืนรอรถเป็นเพื่อนด้วย แถมตอนเดินด้วยกัน ได้คุยกัน รู้สึกประทับใจจัง เค้าชมว่าที่เราเดินเร็วเป็นข้อดี เป็นการชมที่แปลกมาก ที่จิงมันปกติสำหรับเราที่เดินเร็ว เพราะกลุ่มเราและส่วนตัวเองก็เดินเร็ว เข้าบอกผู้หญิงที่พี่เดินด้วยเดินช้ามากเลย พี่ชอบเดินเร็วแบบนี้ อีกเรื่องคือ เราจะข้ามถนนข้างล่างประจำตั้งแต่ก่อนเข้ามหิดลอีก แต่พี่แกไม่เคยข้ามข้างล่างเลย ข้ามสะพานลอยตลอด น่ารักดีจัง (พี่แกกัวว่างั้นเถอะ) วันนี้ตอนเค้าถือกระเป๋า แล้วเราเดินด้วยรู้สึกอบอุ่นดีจัง
สงสัยเราจะเหงามากไปแน่ๆเลย เลยคิดอกุศลก่ะพี่สายโคแบบนี้ รักพี่ชายเหมือนเดิมหล่ะ พี่ไก่โต้งอย่าเข้ามาอ่านนะ เขิลหว่ะ เหนื่อย...
เรียนเหนื่อยอิ๊บอ๊ายย แบกกระเป๋าก้อหนักอิ๊บอ๊ายย ท้อแล้ว เหนื่อยมากด้วย เรียนไม่รุ้เรื่อง จำไม่ได้เลย เทอมนี้จะรอดมั้ย กรุจาจบถึงปริญญามั้ย ฮือๆๆ กรุอยากจะบ้า....
ตอนนี้มีแฟนใหม่และนะ แฟนชื่อ...ชิน ชื่อเต็ม...ชินชา คบกันมาหลายเดือนและ แต่เข้ากันไม่ได้สักที ยังไม่คุ้นเคยกับชินเลย ชินกับความเหงา ความล้าแบบนี้ October 29 เปิดเทอมพากรุเครียดเปิดเทอมแล้ว ในที่สุดก็เปิดเทอม2ของปี2 วันไหน ก็วันนี้ไง ตารางเรียนแน่นเอี๊ยดด ตั้งแต่เช้ายันเย็นเลย เรียนวันแรกก็เอากรุมึน มึนกับเนื้อหา...ทั้งเยอะ...ทั้งยาก เรียนอารายกันนักกันหนา เทคนิคการแพทย์นาาา.....บ่ช่ายแพทย์ มึนกับหนังสือ...ทั้งความหนา...ทั้งราคาแพง เอาเข้าปายชีวิตกรุ กลับบ้านมากรุอ้วกแตกเลยหว่ะ ตอนนี้ก็พะอืดพะอมอีกแล้ว แถมวันนี้ได้รับข่าว ดีหรือร้ายกรุก้อยังม่ายรุ้ A...5คน F...3คน ใครจะเป็นผู้โชคดี แล้วใครจะเป็นผู้โชคร้าย...เย็นนี้รู้กัน ตอนพิมกรุก้อกำลังเสียววาบ เพราะอาจารย์ดันบอกว่าตอนเย็นๆจะโทหาพวกติดF เหี้ยเลยมั้ยหล่ะ...กรุกลัวหว่ะสาดดดดดด เคยติดออเคม1มาแล้วนะเว้ย กรุไม่อยากติดออเคม2 สวรรค์โปรดช่วยข้าน้อยด้วย เครียด อ้วกแตกแล้ว ปวดหัวหว่ะสาดดด ปายตายและ.....- - October 26 วันเบื่อๆของสาวอ้วนกลมถึงวันนั้นแล้วสินะ
วันเปิดเรียนหน่ะ วันจันที่จะถึงนี้แล้ว ยังไม่อยากเปิดเรียนเลย เบื่อเรียนมากมาย อยู่บ้านก็น่าเบื่อเช่นเดียวกัน ตัวกรุเป็นอะไรนักหนาว่ะ อยากทำไรอยู่อย่างนึง แต่แบบว่า มันทำไม่ได้ ต้องทำร่วมกันสองคนอ่ะ แต่อีกฝ่ายเค้าคงไม่ต้องการ เฮ้ออ...น่าเบื่ออออ ทุกวันนี้อ่ะหรอ
ก็อยู่แต่บ้านทุกวัน ทั้งวัน ไม่รู้จาปายที่ไหน ทีวีก็ม่ายมีรายดู นั่งอ่านหนังสือปายยย เพิ่งอ่านแฮร์รี่เล่ม6 รอบที่เท่าไหร่ไม่รุ้จบ อยากอ่าน อยากซื้อเล่ม7หว่ะ
แล้วก้ออ่านเกมร้อยวิญญาณ ภาค2จบ เตรียมอ่านภาค3ต่อ จากที่อ่านภาค1หนุกดี น่ากัวอย่างแรงงง เล่มสองก้อโอเคนะ แต่ไม่เท่าเล่ม1 ต้องรออ่านเล่ม3จบก่อนถึงสรุปได้ วันๆทำอยู่แค่นี้หล่ะ
นอนอ้วนกลมอยู่บ้าน คิดถึงเพื่อนนะ อยากเจอพวกแกจัง แต่ก้อ....ไม่ได้เจอ เพื่อนลืมกรุกันปายหมดแล้วมั้ง เออ...ส้มโอ แกชวนช้านตีแบด จาเปิดเทอมอยู่และยังม่ายได้ตีเลยหว่ะ ลืมแล้วหรอแก เห็นตารางเรียนและ ของเปิดเทอม
แน่นเอี๊ยดดดดดดทุกวัน เลิกก็เย็น จาให้กรุเป็นอัจฉริยะหรือไงว่ะ ยิ่งเรียนแม่งก็ยิ่งโง่ หมดกำลังใจโดยแท้ เฮ้อออ...เซงเป็ด กรุคิดถึงมึงหว่ะ มึงก็รู้ตัวนะว่าเป็นใคร กรุพูดดีๆมึงก้อแหวะ เอาแบบนี้ปายเลยและกัน บอกคำเดียว....คิดถึงหว่ะแสดดดดดด October 23 ทะเล๊...ทะเล ชะอำสามวันที่ผ่านมาไปเที่ยวทะเลชะอำมาด้วย
นั่งรถไฟ ปู๊น...ปู๊น ฉึกกะฉัก...ๆๆๆ
แล้วก็ทำการหาที่พักโดยไว
เพราะเหนื่อยมากมาย
พักสักพักนึง หลังจากได้ที่พัก
ก็เดินหาของกิน เล่นน้ำทะเล
ตกดึก ก็ออกเดินรับลมริมทะเล
หาของกินตามเคย
แอบมีแอลกอฮอล์นิดหน่อยริมทะเล
อากาศดี ลมเย็น
โชคดีมากๆที่ทั้งสองอย่างไม่เกิด
ทั้งฝนและ ไอนั่น
ประทับใจหลายอย่าง มากกว่าพัทยาเยอะเลย
เดินทางง่าย ที่พักเยอะ ติดทะเล
ราคาถูก ผู้คนเป็นมิตร
อากาศดี ลมเย็น สบ๊ายสบาย
อยากให้ทุกคนได้ลองปายจัง
คราวหน้า ถ้ามีโอกาสก็อยากปายอีกนะ October 16 สอบเสดแว้ว...อยากปายเที่ยวเย้!!!!~ สอบเสดแล้ว
พอสักทีก่ะหกวัน เจ็ดวิชา อันโหดร้าย
โล่งไปเปาะนึงแล้วหล่ะ
เหลืออีกอย่างตอนเกรดออก
ทรมานยิ่งกว่าตอนสอบอีก
ปิดเทอมสักทีนึง
เพื่อนมออื่นเค้าปิดกันปายตั้งนานและ
เพิ่งปิด 29จาเปิดและ
จารีบเปิดปายไหนว่ะ
ยังหายใจม่ายทั่วท้องเลย
อยากปายทะเล๊ ทะเลจางเลย
แต่ฝนตกทุกวันเลย
แล้วกรุจาได้ไปมั้ย
จามีใครพาหรือไปกะกรุบ้างเนี่ย
-*-.................-*-
October 15 มองเค้าเผื่อเอาไว้แต่ก่อนในตามีเงาของฉันอยู่ แค่เพียงหนึ่งเงาเท่านั้น แต่วันนี้มีสองเงา
เธอแบ่งใจเธอเอาไปให้เค้าเท่ากัน ฉันหนักใจรู้มั้ย ว่าสุดท้ายไม่เหลือเลย ต้องการฉันแค่ไหน หรือเธอเผื่อไว้เหมือนกัน ตกลงเธอกับฉันรักกันมั้ย
ไม่หยุดความรักอยู่ที่ฉัน เผื่อรักเรื่อยไป มองเค้าเผื่อเอาไว้
สายตาบอกอย่างนั้น เธอต้องการเค้าไม่ต้องบอก ก็พอรู้
ใกล้ชิดขนาดนั้น ลึกซึ้งเกินกว่าฉัน ต้องการเค้าก็ให้หมดไปทั้งใจ ไม่ต้องเผื่อฉัน
ถ้าหากลังเล ตัวเธอเลือกเค้าเถอะ ไม่ต้องเผื่อใจให้ฉัน เรื่องที่แล้ว ให้แล้วไป
ไม่อยากให้ใครมองเธอว่ามากหัวใจ ฉันมันเจ็บใจรู้มั้ย ที่มีใครคอยว่าเธอ ต้องการฉันแค่ไหน หรือเธอเผื่อไว้เหมือนกัน ตกลงเธอกับฉันรักกันมั้ย
ไม่หยุดความรักอยู่ที่ฉัน เผื่อรักเรื่อยไป มองเค้าเผื่อเอาไว้
สายตาบอกอย่างนั้น เธอต้องการเค้าไม่ต้องบอก ก็พอรู้
ใกล้ชิดขนาดนั้น ลึกซึ้งเกินกว่าฉัน ต้องการเค้าก็ให้หมดไปทั้งใจ ไม่ต้องเผื่อฉัน
ไม่ต้องเหนื่อยเที่ยวมองหาใคร เก็บไว้ในสายตา ความรักที่เธอให้มา
ก็จะคืนกลับไปให้เธอ จากนี้ในตาของเธอจะมีแต่เค้า... มองเค้าเผื่อเอาไว้ สายตาบอกอย่างนั้น เธอต้องการเค้าไม่ต้องบอก ก็พอรู้ ใกล้ชิดขนาดนั้น ลึกซึ้งเกินกว่าฉัน ต้องการเค้าก็ให้หมดไปทั้งใจ ไม่ต้องเผื่อฉัน September 23 No Titleเหมือนตัวเองจะห่างหายจากสเปซไปนาน
แต่ก็เปล่านี่หว่า ก็อัพมันเรื่อยๆ
แต่ไหงไม่มีคนเข้ามาเลยอ่ะ
ไม่มีคนเม้นให้ด้วยนี่สิ - -
เพื่อนๆจำฉันไม่ได้แล้วหรอเนี่ย
ช่างเหอะ !!!
ในที่สุดเทอมแรกก็ใกล้จะหมดแล้ว
แลปอย่างนึงหล่ะที่จบแล้ว
เหลือแต่เลคเชอร์
แต่ทำไมต้องให้เวลาสองอาทิดนะ
อารมณ์แบบอยากปิดเร็ว
ขี้เกียจมากมายเลยทีเดียว
คิดนะ...คิดเหมือนกันว่าอยากจับหนังสืออ่าน
แต่ก้อยังไม่ได้จับสักที
คะแนนก้อโคดเน่า
ไม่ผ่านมีนเลย
ยังจะทำนิสัยอย่างนี้อีกนะเรา
ต้องตัดความขี้เกียจกับเรื่องฟุ้งซ่านให้ได้
ท่องไว้ๆ
ปิดเทอมอยากไปเที่ยวทะเล
อยากไปไกลๆ
อยากไปหลายๆวัน
อยากผ่อนคลาย
อยากเอาเรื่องไม่ดีต่างๆทิ้งไว้ที่นั่น
อยากไปกับเพื่อนๆ
แล้วจะมีเพื่อนคนไหนไปก่ะช้านบ้างหล่ะ
เฮ้อออ
เอาอีกและ
ยังไม่ได้สอบเลย คิดเรื่องเที่ยวแล้ว
September 20 เลี้ยงน้องรอบสองในที่สุดมันก็มาถึงอีกแล้ว
วันที่เราจะขาวขึ้น ตัวเบาขึ้น
เพราะเราจะหน้าซีดเมื่อเห็นตังที่จ่ายออกไป
พร้อมทั้งกระเป๋าที่ไม่เหลือตังสักบาท
ใช่แล้วหล่ะ...
มันคือวันที่เราต้องพาน้องรหัสทั้งสองคนไปเลี้ยง
กว่าจะตกลงวันที่จะไป
อาหารที่จะกิน
จำนวนคนไทยที่จะไป
สรุป...
คือ วันนี้ กินพิซซ่า 25คน
เยอะดีมั้ยหล่ะพี่น้อง
กว่าคนจะมาครบ
กว่าอาหารจะมา
ก็ใช้เวลาแสนนานนนนนน
แต่ทุกคนก็กินคุ้มกับเวลาและเงินที่เสียไป
( ยกเว้นพวกน้องๆที่"อิ่มจัง ตังอยู่ครบ" )
งานนนี้ขอยกนิ้วให้น้องเนี้ยว น้องรหัสแอนน
กินคนเดียวตั้ง7ชิ้น แถมอย่างอื่นอีก
กินได้ประทับใจพวกพี่ๆมากเลย
พอถึงเวลาอันสมควร
พวกพี่ๆก็เริ่มหน้าซีดกับบิลที่ได้เห็น
เสียตังกันตามระเบียบ
จนกันไปอีกนาน
จบสิ้นกันแล้วเทอมนี้
พร้อมกับตังที่หมดไป - -
เทอมหน้า และปีต่อไปยังมีอีก
คิดดูว่าน้องต้องเพิ่มขึ้น ตังจาลดลงมากกว่ากี่เท่า -*- September 11 .......... สอบแลปออเคมเสดสักทีนึง
เหมือนจะโล่ง แต่...ก็ไม่โล่ง เพราะถึงผ่านแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าถูกรึป่าว แถมคะแนนวิชานี้ก็ยังไม่ออก และคิดว่าทำไม่ได้อย่างแรงเลย ที่จิงพุ่งนี้ต้องสอบแลปแอนิมัล
แต่ก็เลื่อนอีกและ เลื่อนมากี่รอบแล้วว่ะ-*- ดีจิงงง ปายอัดกันตอนปลายภาคให้หมด วันนี้หลุยส์มา กินป้าอ้อยอีกแล้ว
อิ่มโคดเลยว่ะ แต่กระเป๋าเบาหวิว ตกลงกันได้สักทีนึงแฮะ
หลุยส์มาทีเดียวได้กำหนดการเลย พฤหัสของอาทิดถัดปายยย ปายยเลี้ยงน้องที่พิซซ่า เมเจอร์คร้าบท่าน แล้วตังกรุหล่ะ พร้อมยังหว่ะแสดดด อยากกรี๊ด....แต่กรุกรี๊ดม่ายออก อยากระบาย....แต่ม่ายรู้จาทำไง อยากร้องไห้....เอ่อมาเต็มหน้าและ September 06 Happy & Unhappyยะฮู้!!~ ในที่สุดอาทิดของการเลี้ยงข้าวของพวกๆพี่ปี3ก้อมาถึง วันอังคาร...พี่ไก่โต้ง พี่สายโคสุดหล่อของเราเอง
พาไปเลี้ยงที่เอ็มยู ซูชิ ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งเดียวแถวมอเรา ก้ออิ่มไปตามระเบียบ แต่ก้อถือว่ากินน้อยอยู่ดี งานนี้น้องเบนซ์มาคนเดียว พีทโดด วันพุธ...พี่ณา พี่รหัสแสนสวยของข้าน้อยเอง
พาไปเลี้ยงที่ร้านอาหารแพโพธิ์แก้ว ร้านอาหารของพี่บึก ที่เดิมเมื่อปีที่แล้ว อาหารก้อคล้ายๆเดิม อาหย่อยยเหมือนเดิม แต่คราวนี้มากันเยอะมาก มี2กลุ่มหย่ายยย อิ่มกันปายตามระเบียบ กินน้อยเหมือนเดิม งานนี้น้องปี1สายเราม่ายมีใครมาสักคนเลย เซงตัวเองมากมาย ทำไมถึงกินน้อย
พี่เลี้ยงทั้งที ไปกินพวกบุฟเฟต์ก้อม่ายคุ้ม -*- Happy Birthday แก่บุคคลทั้งหลายดังนี้
วันที่ 5...เบิร์ดMT น้องพีท(น้องรหัส) วันที่ 6...แอร์ชาย (เพื่อนเลิฟลี่ ) วันที่ 7...น้องเอส (น้องรหัสแอร์ชาย) และพี่ตุ๊กติ๊ก (พี่TA แลปออเคม) ขอให้บุคคลที่กล่าวมา มีความสุขมากๆเด้อ ม่ายมีของขวัญ มีแต่ใจล้วนๆ (เน่าดีม่ะ) ใกล้ถึงเทศกาลสอบอีกแล้ว
แต่ข้าน้อยยังม่ายได้แตะสักวิชาเลย เบื่อมากมาย ขี้เกียจเรียนจังเลยอ่ะ - - เซงงานเก้ากล้องด้วย ทำไมต้องด่ากันขนาดนี้ฮะ โดยเฉพาะพวกจุฬา จาคอยดูปีหน้าแกจัดบ้าง จาดีสักแค่ไหน จาขนมันไปทั้งมอเลย คอยดู โป้งงงง September 03 กันภัยมหิดลเกมส์วันที่1-2กันยายน 2550
งานกีฬาสหเวชศาสตร์และเทคนิคการแพทย์สัมพันธ์ ครั้งที่13
โดยใช้ชื่องานครั้งนี้ว่า"กันภัยมหิดลเกมส์"
ปีนี้ม.มหิดลเป็นเจ้าภาพในการจัดงาน
ปีหน้าเป็นคราวของจุฬาฯบ้าง
งานนนี้เป็นการรวมตัวกันของ9มหาลัยหรือเก้ากล้อง
มีการแข่งขันกีฬา สแตน หลีด และดาวเดือน
ผลการแข่งขัน
กีฬา...ม.เชียงใหม่ได้มากสุด
แสตน...ม.มหิดล
สวยจิงๆนะ ไม่ได้ยอ
มีการใช้สเตปเดินแปลเป็นMU
มออื่นถึงกับอึ้งไปเลย
ดาว...น้องเมย์จากมหิดล
เดือน...น้องต้นจากมธ.
การแสดง...ม.เชียงใหม่
เรามีหน้าที่ด้วยนะ ใช่ว่าไปนั่งดูเฉยๆ
เป็นฝ่ายพยาบาล ประจำสนามบอล1
ดูไม่ค่อยมีคนอยากเจบเท่าไรเลย
สงสัยเหนเรามั้ง 555
ดีแล้วที่ไม่ค่อยเจบกัน
ช้านเลยสบาย นั่งกินหนม เชียร์บอล
แต่พอมันเจบทีก้อเจบทีเดียวกันเลย
เจบคนละฟากสนาม
ต้องวิ่งรอบสนามบอลเลย
แดดแม่งร้อนแสดดด
คนอื่นจากดำกลายเปนขาว
แต่ช้านจากดำกลายเป็นเขียวเลย
-*-เวรเลยมั้ยหล่ะทีนี้
เข้าไปเอนก ดูประกวดดาวเดือนกับการแสดงแต่มอ
แล้วก้อการแข่งสแตนก่ะหลีดด้วย
แต่ละมอก้อสวยแตกต่างกันออกไป
ทั้งน่าตื่นตาและน่าเบื่อไปตามๆกัน
เปิดงานด้วยการร้องประสานเสียง
และการตีกลอง(เพอคัสชั่น มั้ง เขียนไม่เป็น)
ของMS
ปิดงานคืนแรกด้วยคอนเสิร์ตของนายร้อยและMS
เต้นกันกระจาย มันส์กันมากมาย
ปิดงานคืนสองด้วยการส่งธงต่อให้เจ้าภาพปีต่อไป
นั่นก้อคือ จุฬาฯ
มีการหลีดโชว์ด้วย กระโดดทีเวทีสะเทือน
ท้ายสุดคือการบูมของแต่ละมอ
August 27 ตามอารมณ์เศร้าเรื่องมันเศร้า น่าเบื่อ
เชิญออกได้ ไม่ว่ากัน
ห้ามมาด่าทีหลัง กรุไม่ยอม
เรื่องทุกอย่างต่อจากนี้
ถ้าจะหาคนผิดสักคนคงเป็น"ตัวเรา"เอง
ผิดที่ยังรักคนที่ไม่เคยรักเราเลย
ผิดที่ลืมเค้าไม่ได้สักที
ผิดที่หลอกตัวเองไปวันๆ
ผิดที่เผลอเข้าใจสถานะตัวเองเปนอื่น
ผิดที่ลืมตัวคิดว่าตัวเองสำคัญ
ตอนนี้เข้าใจดีแล้ว
ว่าเราเปนแค่ตัวอะไรสักอย่างที่น่าขยะแขยง
เราเกลียดตัวเอง
เกลียดที่ตัวเองเป็นแบบนี้
เหนื่อยยยนะ เหนื่อยมากกก
ท้อแล้ว เบื่อจิงๆ
อยากหยุดเพียงเท่านี้
อยากเดินไปคนเดียว
แต่...ไม่อยากมี"น้ำตา"
ตอนนี้ขาเดินซวน ไม่มีแรง
จะล้มไปเมื่อไหร่ไม่รู้
ดีกับใคร...ทำไมลับหลังต้องด่าเรา
รักใคร ซื่อสัตย์...ทำไมต้องโดนหักหลัง
ต้องให้เราเจ้าชู้ ร่าน มีกิ๊กไปทั่ว
ต้องให้เราเลวแบบนี้ใช่มั้ย
ถึงจะมีใครรักเราจิง
สิ่งที่เราทำมันผิดใช่มั้ย
ความซื่อสัตย์...เราทำผิดช่ายมั้ย
ทำไมต้องมีรูปผู้หญิงมากมาย
แต่ไม่มีรูปเรา เพราะเราดูแย่ไง
เราไม่สวย ไม่น่ารัก คนอื่นที่ชมเพราะโกหหกเราช่ายมั้ย
มีรูปเค้าคนนั้นเพราะรักเค้ามากช่ายมั้ย
อย่าพูดอะไรที่ไม่คิด
เพราะมันเป็นยาพิษ ฆ่าเราทั้งเป็น
ต่อแต่นี้ฉันจะอยู่ส่วนของฉัน
โลกส่วนตัวของฉัน ที่ไม่มีเทอ
แค่ไหนที่เรียกคนรัก
แค่พูดว่ารัก ไม่ต้องการ
ฉันจะทำตามที่ฉันพูดเมื่อวันนั้น
เพราะฉันคงเป็นได้แค่นั้นจิงๆ
ฉันเปลี่ยนตัวเองมากมาย
แต่มันกก็ยังไม่ดีพอ
ฉันต้องนับหนึ่งใหม่
นับหยดน้ำตาพร้อมกับความอดทน
ฉันขอแค่ใครสักคนที่รักและซื่อสัตย์กับฉันคนเดียว
ฉันจะไม่มีทางทำให้เทอต้องหึงเลย
เพราะความซื่อสัตย์ฉันมีอยู่เต็มเปี่ยม
ลองถามเค้าสิว่าทำไม เค้าถึงไม่เคยต้องมานั่งหึงหวงฉัน
เพราะการกระทำฉันมันชัดเจนว่า"รักเดียว"
จะมีมั้ยคนๆนั้น ขอแค่รักฉัน ฉันก็จะรักเทอ
ทำดีต้องได้ดี
รักเดียวแต่ทำไมไม่ได้รักจริง
August 23 Happy birthday to me~ Happy Birthday to Me ~
ขอบคุณสำหรับทุกๆคำอวยพร
ทุกๆข้อความที่ส่งมา
ขอบคุนสำหรับของขวัญ
น้องเบนส์-หมอนข้างdevil สีดำ
น้องพีช-แก้วน้ำลายน่ารัก
ขอบคุนหลายๆคนที่ยังจำวันนี้ได้
วันที่23 สิงหาคม
ตอนนี้แก่ขึ้นอีกปีแล้วสิเรา
ไม่อยากแก่เลย- - August 18 กทม--ลพบุรี--สิงห์บุรีวันศุกที่17 มีนัดกับพี่รีนและไออ้วน จะไปสิงห์บุรี
แต่ไออ้วนมันเบี้ยว เลยไปกันแค่2คนอ่ะ
นัดเจอกันที่อนุสาวรีย์ตอน8โมง
เราไปถึง8.30 แต่เจ้นี่สิเกิดเหตุมากมาย
เจ้แกเลยมาถึงตอน10โมงกว่า
คิดดูแล้วกันว่าช้านนั่งรอนานแค่ไหน ความซวยที่2 ดันไม่มีรถไปสิงห์บุรี ไปถึงแค่ลพบุรี ต้องต่อรถข้ามจังหวัดอีก - -" กว่าจาถึงลพบุรีก้อเที่ยงกว่า เดินต่อคับ เดินหารถข้ามเมือง ซวยครั้งที่3 กรุเจอลิงแย่งถุงน้ำ ตกใจ ตุ๊ดแตกเลยกรุ -*- ซวยครั้งที่4 รถที่จะขึ้นเพิ่งออกไปเมื่อกี้ เวนนนนนน กรุต้องรออีกเกือบชั่วโมง ปวดขาแสดดด เนื่องจากใส่คัดชู กรุต้องใส่ชุดพิธีการของมหิดล ผูกโบว์ไทน์อีก คิดดูและกัน เดินไปไหนมีแต่คนมอง ดังเลยกรุ นั่งรถข้ามจังหวัดอีกชั่วโมง กว่าถึงสิงห์ กรุตาย อ้อ ที่ไปคราวนี้เนื่องในวันมหิดล พี่แกต้องมาขายธง แล้วเกี่ยวรายก่ะกรุว่ะแสดด อ้อ พี่กรุเอง 555 เดินรอบเมืองคร้าบท่าน เดินนนนนนนนนนนนนนนจิงๆ เพราะไม่มีรถเลยฮะ ซวยอีกรอบหว่ะกรุ กว่าจาให้จดหมายขออนุญาติครบตามสถานที่ราชการ เค้าก้อจาปิดหมดแล้ว ก้อเล่นไปถึงตอนบ่ายสอง แต่ก้อเสดเรียบร้อย พร้อมเท้าที่ระบม บวม ปวดไปหมด ทำงานเสด กลับเลย ม่ายได้เที่ยวอย่างที่ตั้งใจไว้ กว่าจาถึงก้อปาไปเกือบสองทุ่มเลยอ่ะ พี่รีนจาเลี้ยงหมูกระทะอ่ะ ดีๆจัง แต่Luckyสุดๆเลย ได้กินโต๊ะจีนแทน ราคา1400 จากที่จาอ้วก ไม่อยากกินอารายทั้งวัน กินซะเยอะเลย ก้อมันฟรี และอาหร่อยมากมายเลยยยยย แต่เสียดาย เหลือเต็มเลย ไปกินแค่3คนเอง แต่พี่รีนก้อห่อกลับบ้านหล่ะ ก้อเค้าให้ไปชิมนี่ กว่าจาถึงบ้านจิงๆก้อเกือบเที่ยงคืนเลยย ปล.
1.ไออ้วนเบี้ยวเค้านะ โกดหว่ะ ดีนะที่แกสอบ ไม่งั้นโป้ง 2.ขอบคุนครูที่รร.อนุบาลที่ขับมอไซไปส่ง 3.ของคุนน้องพัทท่ช่วยเปนธุระให้ 4.ขอบน้อง2คน ที่นั่งกินข้าวอยู่แต่พวกพี่ไปรบกวน ฝากเอกสารไป 5.ขอบคุนเพื่อนพี่รีนที่มาชิมอาหารไม่ได้ เลยลาภปากข่อยก่ะไออ้วนเลย August 12 Loveคือน้ำผึ้ง คือน้ำตา คือยาพิษ
คือหยาดน้ำ อมฤต อันชุ่มช่ำ
คือเกสร ดอกไม้ อันไฟรุม
คือความกลุ้ม คือความฝัน
นั่นแหละ"รัก"
ความรัก...ทำให้คนเป็นกวี
ความทุกข์...ทำให้คนเป็นนักปราชญ์
รักแล้ว...อย่าลืมคำว่าเสียใจ
ความรัก...เปี่ยมไปด้วยความเพลินใจ
เป็นรักที่มีต่อวัตถุ เจือมากด้วยความเห็นแก่ตัว
ความรักต่อมนุษย์ ต้องเพิ่ม"ความปรารถนาดี"
ถ้าไม่มีสิ่งนี้
เสมือนว่าผู้นั้นปฎิบัติต่อผู้อื่น
เป็นเพียงวัตถุสนองความต้องการ
เป็นเพียง"ทางผ่าน"
ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวเป็นเพียง
"วัตถุบำบัดความใคร่"
เมื่อหมดความเพลินใจ
ก็สิ้นรัก
เยื่อใยเหมือนไม่เคยมี
"ความรักแท้"
คือความรู้สึกผสมระหว่าง
ความเพลินใจและความปรารถนาดี
ความปรารถนาดีจะเกิดได้
ต่างฝ่ายต้องมีความมั่นใจกัน
ถ้าไม่มี จะเกิดความหึงหวง
Love is the art of giving and taking
August 10 มีทติ้งห้อง2สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์แรกของการหยุดยาว
วันหยุด2สัปดาห์ๆของกีฬามหาลัยโลก
วันๆได้แต่นอนกลิ้งเกลือกอย่างเบื่อหน่าย
แต่วันนี้มีมีทติ้ง รวมพลห้อง2ที่สยาม
ณ ร้านไอดินกลิ่นครก ตอนเย็น
แต่เราไปตั้งแต่บ่ายโมงเลย
ไปเจอส้มโอ ซํง กวางก่อน
เราไปกินฟูจิ อาหย่อยยย อิ่มมากมาย
แล้วต่อด้วยไอติมที่คณะบัญชี
ฟิวส์เลี้ยงอ่ะ อิ่มจังตังอยู่ครบ
ร้องเกะกันเมามันส์
แล้วกลับบ้านตัวเองกันตอนเยน |
|
|
