Zine's profile..~-> มู๋น้อยแป้นแล้น <-...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 29 เปิดเทอมพากรุเครียดเปิดเทอมแล้ว ในที่สุดก็เปิดเทอม2ของปี2 วันไหน ก็วันนี้ไง ตารางเรียนแน่นเอี๊ยดด ตั้งแต่เช้ายันเย็นเลย เรียนวันแรกก็เอากรุมึน มึนกับเนื้อหา...ทั้งเยอะ...ทั้งยาก เรียนอารายกันนักกันหนา เทคนิคการแพทย์นาาา.....บ่ช่ายแพทย์ มึนกับหนังสือ...ทั้งความหนา...ทั้งราคาแพง เอาเข้าปายชีวิตกรุ กลับบ้านมากรุอ้วกแตกเลยหว่ะ ตอนนี้ก็พะอืดพะอมอีกแล้ว แถมวันนี้ได้รับข่าว ดีหรือร้ายกรุก้อยังม่ายรุ้ A...5คน F...3คน ใครจะเป็นผู้โชคดี แล้วใครจะเป็นผู้โชคร้าย...เย็นนี้รู้กัน ตอนพิมกรุก้อกำลังเสียววาบ เพราะอาจารย์ดันบอกว่าตอนเย็นๆจะโทหาพวกติดF เหี้ยเลยมั้ยหล่ะ...กรุกลัวหว่ะสาดดดดดด เคยติดออเคม1มาแล้วนะเว้ย กรุไม่อยากติดออเคม2 สวรรค์โปรดช่วยข้าน้อยด้วย เครียด อ้วกแตกแล้ว ปวดหัวหว่ะสาดดด ปายตายและ.....- - October 26 วันเบื่อๆของสาวอ้วนกลมถึงวันนั้นแล้วสินะ
วันเปิดเรียนหน่ะ วันจันที่จะถึงนี้แล้ว ยังไม่อยากเปิดเรียนเลย เบื่อเรียนมากมาย อยู่บ้านก็น่าเบื่อเช่นเดียวกัน ตัวกรุเป็นอะไรนักหนาว่ะ อยากทำไรอยู่อย่างนึง แต่แบบว่า มันทำไม่ได้ ต้องทำร่วมกันสองคนอ่ะ แต่อีกฝ่ายเค้าคงไม่ต้องการ เฮ้ออ...น่าเบื่ออออ ทุกวันนี้อ่ะหรอ
ก็อยู่แต่บ้านทุกวัน ทั้งวัน ไม่รู้จาปายที่ไหน ทีวีก็ม่ายมีรายดู นั่งอ่านหนังสือปายยย เพิ่งอ่านแฮร์รี่เล่ม6 รอบที่เท่าไหร่ไม่รุ้จบ อยากอ่าน อยากซื้อเล่ม7หว่ะ
แล้วก้ออ่านเกมร้อยวิญญาณ ภาค2จบ เตรียมอ่านภาค3ต่อ จากที่อ่านภาค1หนุกดี น่ากัวอย่างแรงงง เล่มสองก้อโอเคนะ แต่ไม่เท่าเล่ม1 ต้องรออ่านเล่ม3จบก่อนถึงสรุปได้ วันๆทำอยู่แค่นี้หล่ะ
นอนอ้วนกลมอยู่บ้าน คิดถึงเพื่อนนะ อยากเจอพวกแกจัง แต่ก้อ....ไม่ได้เจอ เพื่อนลืมกรุกันปายหมดแล้วมั้ง เออ...ส้มโอ แกชวนช้านตีแบด จาเปิดเทอมอยู่และยังม่ายได้ตีเลยหว่ะ ลืมแล้วหรอแก เห็นตารางเรียนและ ของเปิดเทอม
แน่นเอี๊ยดดดดดดทุกวัน เลิกก็เย็น จาให้กรุเป็นอัจฉริยะหรือไงว่ะ ยิ่งเรียนแม่งก็ยิ่งโง่ หมดกำลังใจโดยแท้ เฮ้อออ...เซงเป็ด กรุคิดถึงมึงหว่ะ มึงก็รู้ตัวนะว่าเป็นใคร กรุพูดดีๆมึงก้อแหวะ เอาแบบนี้ปายเลยและกัน บอกคำเดียว....คิดถึงหว่ะแสดดดดดด October 23 ทะเล๊...ทะเล ชะอำสามวันที่ผ่านมาไปเที่ยวทะเลชะอำมาด้วย
นั่งรถไฟ ปู๊น...ปู๊น ฉึกกะฉัก...ๆๆๆ
แล้วก็ทำการหาที่พักโดยไว
เพราะเหนื่อยมากมาย
พักสักพักนึง หลังจากได้ที่พัก
ก็เดินหาของกิน เล่นน้ำทะเล
ตกดึก ก็ออกเดินรับลมริมทะเล
หาของกินตามเคย
แอบมีแอลกอฮอล์นิดหน่อยริมทะเล
อากาศดี ลมเย็น
โชคดีมากๆที่ทั้งสองอย่างไม่เกิด
ทั้งฝนและ ไอนั่น
ประทับใจหลายอย่าง มากกว่าพัทยาเยอะเลย
เดินทางง่าย ที่พักเยอะ ติดทะเล
ราคาถูก ผู้คนเป็นมิตร
อากาศดี ลมเย็น สบ๊ายสบาย
อยากให้ทุกคนได้ลองปายจัง
คราวหน้า ถ้ามีโอกาสก็อยากปายอีกนะ October 16 สอบเสดแว้ว...อยากปายเที่ยวเย้!!!!~ สอบเสดแล้ว
พอสักทีก่ะหกวัน เจ็ดวิชา อันโหดร้าย
โล่งไปเปาะนึงแล้วหล่ะ
เหลืออีกอย่างตอนเกรดออก
ทรมานยิ่งกว่าตอนสอบอีก
ปิดเทอมสักทีนึง
เพื่อนมออื่นเค้าปิดกันปายตั้งนานและ
เพิ่งปิด 29จาเปิดและ
จารีบเปิดปายไหนว่ะ
ยังหายใจม่ายทั่วท้องเลย
อยากปายทะเล๊ ทะเลจางเลย
แต่ฝนตกทุกวันเลย
แล้วกรุจาได้ไปมั้ย
จามีใครพาหรือไปกะกรุบ้างเนี่ย
-*-.................-*-
October 15 มองเค้าเผื่อเอาไว้แต่ก่อนในตามีเงาของฉันอยู่ แค่เพียงหนึ่งเงาเท่านั้น แต่วันนี้มีสองเงา
เธอแบ่งใจเธอเอาไปให้เค้าเท่ากัน ฉันหนักใจรู้มั้ย ว่าสุดท้ายไม่เหลือเลย ต้องการฉันแค่ไหน หรือเธอเผื่อไว้เหมือนกัน ตกลงเธอกับฉันรักกันมั้ย
ไม่หยุดความรักอยู่ที่ฉัน เผื่อรักเรื่อยไป มองเค้าเผื่อเอาไว้
สายตาบอกอย่างนั้น เธอต้องการเค้าไม่ต้องบอก ก็พอรู้
ใกล้ชิดขนาดนั้น ลึกซึ้งเกินกว่าฉัน ต้องการเค้าก็ให้หมดไปทั้งใจ ไม่ต้องเผื่อฉัน
ถ้าหากลังเล ตัวเธอเลือกเค้าเถอะ ไม่ต้องเผื่อใจให้ฉัน เรื่องที่แล้ว ให้แล้วไป
ไม่อยากให้ใครมองเธอว่ามากหัวใจ ฉันมันเจ็บใจรู้มั้ย ที่มีใครคอยว่าเธอ ต้องการฉันแค่ไหน หรือเธอเผื่อไว้เหมือนกัน ตกลงเธอกับฉันรักกันมั้ย
ไม่หยุดความรักอยู่ที่ฉัน เผื่อรักเรื่อยไป มองเค้าเผื่อเอาไว้
สายตาบอกอย่างนั้น เธอต้องการเค้าไม่ต้องบอก ก็พอรู้
ใกล้ชิดขนาดนั้น ลึกซึ้งเกินกว่าฉัน ต้องการเค้าก็ให้หมดไปทั้งใจ ไม่ต้องเผื่อฉัน
ไม่ต้องเหนื่อยเที่ยวมองหาใคร เก็บไว้ในสายตา ความรักที่เธอให้มา
ก็จะคืนกลับไปให้เธอ จากนี้ในตาของเธอจะมีแต่เค้า... มองเค้าเผื่อเอาไว้ สายตาบอกอย่างนั้น เธอต้องการเค้าไม่ต้องบอก ก็พอรู้ ใกล้ชิดขนาดนั้น ลึกซึ้งเกินกว่าฉัน ต้องการเค้าก็ให้หมดไปทั้งใจ ไม่ต้องเผื่อฉัน September 23 No Titleเหมือนตัวเองจะห่างหายจากสเปซไปนาน
แต่ก็เปล่านี่หว่า ก็อัพมันเรื่อยๆ
แต่ไหงไม่มีคนเข้ามาเลยอ่ะ
ไม่มีคนเม้นให้ด้วยนี่สิ - -
เพื่อนๆจำฉันไม่ได้แล้วหรอเนี่ย
ช่างเหอะ !!!
ในที่สุดเทอมแรกก็ใกล้จะหมดแล้ว
แลปอย่างนึงหล่ะที่จบแล้ว
เหลือแต่เลคเชอร์
แต่ทำไมต้องให้เวลาสองอาทิดนะ
อารมณ์แบบอยากปิดเร็ว
ขี้เกียจมากมายเลยทีเดียว
คิดนะ...คิดเหมือนกันว่าอยากจับหนังสืออ่าน
แต่ก้อยังไม่ได้จับสักที
คะแนนก้อโคดเน่า
ไม่ผ่านมีนเลย
ยังจะทำนิสัยอย่างนี้อีกนะเรา
ต้องตัดความขี้เกียจกับเรื่องฟุ้งซ่านให้ได้
ท่องไว้ๆ
ปิดเทอมอยากไปเที่ยวทะเล
อยากไปไกลๆ
อยากไปหลายๆวัน
อยากผ่อนคลาย
อยากเอาเรื่องไม่ดีต่างๆทิ้งไว้ที่นั่น
อยากไปกับเพื่อนๆ
แล้วจะมีเพื่อนคนไหนไปก่ะช้านบ้างหล่ะ
เฮ้อออ
เอาอีกและ
ยังไม่ได้สอบเลย คิดเรื่องเที่ยวแล้ว
September 20 เลี้ยงน้องรอบสองในที่สุดมันก็มาถึงอีกแล้ว
วันที่เราจะขาวขึ้น ตัวเบาขึ้น
เพราะเราจะหน้าซีดเมื่อเห็นตังที่จ่ายออกไป
พร้อมทั้งกระเป๋าที่ไม่เหลือตังสักบาท
ใช่แล้วหล่ะ...
มันคือวันที่เราต้องพาน้องรหัสทั้งสองคนไปเลี้ยง
กว่าจะตกลงวันที่จะไป
อาหารที่จะกิน
จำนวนคนไทยที่จะไป
สรุป...
คือ วันนี้ กินพิซซ่า 25คน
เยอะดีมั้ยหล่ะพี่น้อง
กว่าคนจะมาครบ
กว่าอาหารจะมา
ก็ใช้เวลาแสนนานนนนนน
แต่ทุกคนก็กินคุ้มกับเวลาและเงินที่เสียไป
( ยกเว้นพวกน้องๆที่"อิ่มจัง ตังอยู่ครบ" )
งานนนี้ขอยกนิ้วให้น้องเนี้ยว น้องรหัสแอนน
กินคนเดียวตั้ง7ชิ้น แถมอย่างอื่นอีก
กินได้ประทับใจพวกพี่ๆมากเลย
พอถึงเวลาอันสมควร
พวกพี่ๆก็เริ่มหน้าซีดกับบิลที่ได้เห็น
เสียตังกันตามระเบียบ
จนกันไปอีกนาน
จบสิ้นกันแล้วเทอมนี้
พร้อมกับตังที่หมดไป - -
เทอมหน้า และปีต่อไปยังมีอีก
คิดดูว่าน้องต้องเพิ่มขึ้น ตังจาลดลงมากกว่ากี่เท่า -*- September 11 .......... สอบแลปออเคมเสดสักทีนึง
เหมือนจะโล่ง แต่...ก็ไม่โล่ง เพราะถึงผ่านแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าถูกรึป่าว แถมคะแนนวิชานี้ก็ยังไม่ออก และคิดว่าทำไม่ได้อย่างแรงเลย ที่จิงพุ่งนี้ต้องสอบแลปแอนิมัล
แต่ก็เลื่อนอีกและ เลื่อนมากี่รอบแล้วว่ะ-*- ดีจิงงง ปายอัดกันตอนปลายภาคให้หมด วันนี้หลุยส์มา กินป้าอ้อยอีกแล้ว
อิ่มโคดเลยว่ะ แต่กระเป๋าเบาหวิว ตกลงกันได้สักทีนึงแฮะ
หลุยส์มาทีเดียวได้กำหนดการเลย พฤหัสของอาทิดถัดปายยย ปายยเลี้ยงน้องที่พิซซ่า เมเจอร์คร้าบท่าน แล้วตังกรุหล่ะ พร้อมยังหว่ะแสดดด อยากกรี๊ด....แต่กรุกรี๊ดม่ายออก อยากระบาย....แต่ม่ายรู้จาทำไง อยากร้องไห้....เอ่อมาเต็มหน้าและ September 06 Happy & Unhappyยะฮู้!!~ ในที่สุดอาทิดของการเลี้ยงข้าวของพวกๆพี่ปี3ก้อมาถึง วันอังคาร...พี่ไก่โต้ง พี่สายโคสุดหล่อของเราเอง
พาไปเลี้ยงที่เอ็มยู ซูชิ ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งเดียวแถวมอเรา ก้ออิ่มไปตามระเบียบ แต่ก้อถือว่ากินน้อยอยู่ดี งานนี้น้องเบนซ์มาคนเดียว พีทโดด วันพุธ...พี่ณา พี่รหัสแสนสวยของข้าน้อยเอง
พาไปเลี้ยงที่ร้านอาหารแพโพธิ์แก้ว ร้านอาหารของพี่บึก ที่เดิมเมื่อปีที่แล้ว อาหารก้อคล้ายๆเดิม อาหย่อยยเหมือนเดิม แต่คราวนี้มากันเยอะมาก มี2กลุ่มหย่ายยย อิ่มกันปายตามระเบียบ กินน้อยเหมือนเดิม งานนี้น้องปี1สายเราม่ายมีใครมาสักคนเลย เซงตัวเองมากมาย ทำไมถึงกินน้อย
พี่เลี้ยงทั้งที ไปกินพวกบุฟเฟต์ก้อม่ายคุ้ม -*- Happy Birthday แก่บุคคลทั้งหลายดังนี้
วันที่ 5...เบิร์ดMT น้องพีท(น้องรหัส) วันที่ 6...แอร์ชาย (เพื่อนเลิฟลี่ ) วันที่ 7...น้องเอส (น้องรหัสแอร์ชาย) และพี่ตุ๊กติ๊ก (พี่TA แลปออเคม) ขอให้บุคคลที่กล่าวมา มีความสุขมากๆเด้อ ม่ายมีของขวัญ มีแต่ใจล้วนๆ (เน่าดีม่ะ) ใกล้ถึงเทศกาลสอบอีกแล้ว
แต่ข้าน้อยยังม่ายได้แตะสักวิชาเลย เบื่อมากมาย ขี้เกียจเรียนจังเลยอ่ะ - - เซงงานเก้ากล้องด้วย ทำไมต้องด่ากันขนาดนี้ฮะ โดยเฉพาะพวกจุฬา จาคอยดูปีหน้าแกจัดบ้าง จาดีสักแค่ไหน จาขนมันไปทั้งมอเลย คอยดู โป้งงงง September 03 กันภัยมหิดลเกมส์วันที่1-2กันยายน 2550
งานกีฬาสหเวชศาสตร์และเทคนิคการแพทย์สัมพันธ์ ครั้งที่13
โดยใช้ชื่องานครั้งนี้ว่า"กันภัยมหิดลเกมส์"
ปีนี้ม.มหิดลเป็นเจ้าภาพในการจัดงาน
ปีหน้าเป็นคราวของจุฬาฯบ้าง
งานนนี้เป็นการรวมตัวกันของ9มหาลัยหรือเก้ากล้อง
มีการแข่งขันกีฬา สแตน หลีด และดาวเดือน
ผลการแข่งขัน
กีฬา...ม.เชียงใหม่ได้มากสุด
แสตน...ม.มหิดล
สวยจิงๆนะ ไม่ได้ยอ
มีการใช้สเตปเดินแปลเป็นMU
มออื่นถึงกับอึ้งไปเลย
ดาว...น้องเมย์จากมหิดล
เดือน...น้องต้นจากมธ.
การแสดง...ม.เชียงใหม่
เรามีหน้าที่ด้วยนะ ใช่ว่าไปนั่งดูเฉยๆ
เป็นฝ่ายพยาบาล ประจำสนามบอล1
ดูไม่ค่อยมีคนอยากเจบเท่าไรเลย
สงสัยเหนเรามั้ง 555
ดีแล้วที่ไม่ค่อยเจบกัน
ช้านเลยสบาย นั่งกินหนม เชียร์บอล
แต่พอมันเจบทีก้อเจบทีเดียวกันเลย
เจบคนละฟากสนาม
ต้องวิ่งรอบสนามบอลเลย
แดดแม่งร้อนแสดดด
คนอื่นจากดำกลายเปนขาว
แต่ช้านจากดำกลายเป็นเขียวเลย
-*-เวรเลยมั้ยหล่ะทีนี้
เข้าไปเอนก ดูประกวดดาวเดือนกับการแสดงแต่มอ
แล้วก้อการแข่งสแตนก่ะหลีดด้วย
แต่ละมอก้อสวยแตกต่างกันออกไป
ทั้งน่าตื่นตาและน่าเบื่อไปตามๆกัน
เปิดงานด้วยการร้องประสานเสียง
และการตีกลอง(เพอคัสชั่น มั้ง เขียนไม่เป็น)
ของMS
ปิดงานคืนแรกด้วยคอนเสิร์ตของนายร้อยและMS
เต้นกันกระจาย มันส์กันมากมาย
ปิดงานคืนสองด้วยการส่งธงต่อให้เจ้าภาพปีต่อไป
นั่นก้อคือ จุฬาฯ
มีการหลีดโชว์ด้วย กระโดดทีเวทีสะเทือน
ท้ายสุดคือการบูมของแต่ละมอ
August 27 ตามอารมณ์เศร้าเรื่องมันเศร้า น่าเบื่อ
เชิญออกได้ ไม่ว่ากัน
ห้ามมาด่าทีหลัง กรุไม่ยอม
เรื่องทุกอย่างต่อจากนี้
ถ้าจะหาคนผิดสักคนคงเป็น"ตัวเรา"เอง
ผิดที่ยังรักคนที่ไม่เคยรักเราเลย
ผิดที่ลืมเค้าไม่ได้สักที
ผิดที่หลอกตัวเองไปวันๆ
ผิดที่เผลอเข้าใจสถานะตัวเองเปนอื่น
ผิดที่ลืมตัวคิดว่าตัวเองสำคัญ
ตอนนี้เข้าใจดีแล้ว
ว่าเราเปนแค่ตัวอะไรสักอย่างที่น่าขยะแขยง
เราเกลียดตัวเอง
เกลียดที่ตัวเองเป็นแบบนี้
เหนื่อยยยนะ เหนื่อยมากกก
ท้อแล้ว เบื่อจิงๆ
อยากหยุดเพียงเท่านี้
อยากเดินไปคนเดียว
แต่...ไม่อยากมี"น้ำตา"
ตอนนี้ขาเดินซวน ไม่มีแรง
จะล้มไปเมื่อไหร่ไม่รู้
ดีกับใคร...ทำไมลับหลังต้องด่าเรา
รักใคร ซื่อสัตย์...ทำไมต้องโดนหักหลัง
ต้องให้เราเจ้าชู้ ร่าน มีกิ๊กไปทั่ว
ต้องให้เราเลวแบบนี้ใช่มั้ย
ถึงจะมีใครรักเราจิง
สิ่งที่เราทำมันผิดใช่มั้ย
ความซื่อสัตย์...เราทำผิดช่ายมั้ย
ทำไมต้องมีรูปผู้หญิงมากมาย
แต่ไม่มีรูปเรา เพราะเราดูแย่ไง
เราไม่สวย ไม่น่ารัก คนอื่นที่ชมเพราะโกหหกเราช่ายมั้ย
มีรูปเค้าคนนั้นเพราะรักเค้ามากช่ายมั้ย
อย่าพูดอะไรที่ไม่คิด
เพราะมันเป็นยาพิษ ฆ่าเราทั้งเป็น
ต่อแต่นี้ฉันจะอยู่ส่วนของฉัน
โลกส่วนตัวของฉัน ที่ไม่มีเทอ
แค่ไหนที่เรียกคนรัก
แค่พูดว่ารัก ไม่ต้องการ
ฉันจะทำตามที่ฉันพูดเมื่อวันนั้น
เพราะฉันคงเป็นได้แค่นั้นจิงๆ
ฉันเปลี่ยนตัวเองมากมาย
แต่มันกก็ยังไม่ดีพอ
ฉันต้องนับหนึ่งใหม่
นับหยดน้ำตาพร้อมกับความอดทน
ฉันขอแค่ใครสักคนที่รักและซื่อสัตย์กับฉันคนเดียว
ฉันจะไม่มีทางทำให้เทอต้องหึงเลย
เพราะความซื่อสัตย์ฉันมีอยู่เต็มเปี่ยม
ลองถามเค้าสิว่าทำไม เค้าถึงไม่เคยต้องมานั่งหึงหวงฉัน
เพราะการกระทำฉันมันชัดเจนว่า"รักเดียว"
จะมีมั้ยคนๆนั้น ขอแค่รักฉัน ฉันก็จะรักเทอ
ทำดีต้องได้ดี
รักเดียวแต่ทำไมไม่ได้รักจริง
August 23 Happy birthday to me~ Happy Birthday to Me ~
ขอบคุณสำหรับทุกๆคำอวยพร
ทุกๆข้อความที่ส่งมา
ขอบคุนสำหรับของขวัญ
น้องเบนส์-หมอนข้างdevil สีดำ
น้องพีช-แก้วน้ำลายน่ารัก
ขอบคุนหลายๆคนที่ยังจำวันนี้ได้
วันที่23 สิงหาคม
ตอนนี้แก่ขึ้นอีกปีแล้วสิเรา
ไม่อยากแก่เลย- - August 18 กทม--ลพบุรี--สิงห์บุรีวันศุกที่17 มีนัดกับพี่รีนและไออ้วน จะไปสิงห์บุรี
แต่ไออ้วนมันเบี้ยว เลยไปกันแค่2คนอ่ะ
นัดเจอกันที่อนุสาวรีย์ตอน8โมง
เราไปถึง8.30 แต่เจ้นี่สิเกิดเหตุมากมาย
เจ้แกเลยมาถึงตอน10โมงกว่า
คิดดูแล้วกันว่าช้านนั่งรอนานแค่ไหน ความซวยที่2 ดันไม่มีรถไปสิงห์บุรี ไปถึงแค่ลพบุรี ต้องต่อรถข้ามจังหวัดอีก - -" กว่าจาถึงลพบุรีก้อเที่ยงกว่า เดินต่อคับ เดินหารถข้ามเมือง ซวยครั้งที่3 กรุเจอลิงแย่งถุงน้ำ ตกใจ ตุ๊ดแตกเลยกรุ -*- ซวยครั้งที่4 รถที่จะขึ้นเพิ่งออกไปเมื่อกี้ เวนนนนนน กรุต้องรออีกเกือบชั่วโมง ปวดขาแสดดด เนื่องจากใส่คัดชู กรุต้องใส่ชุดพิธีการของมหิดล ผูกโบว์ไทน์อีก คิดดูและกัน เดินไปไหนมีแต่คนมอง ดังเลยกรุ นั่งรถข้ามจังหวัดอีกชั่วโมง กว่าถึงสิงห์ กรุตาย อ้อ ที่ไปคราวนี้เนื่องในวันมหิดล พี่แกต้องมาขายธง แล้วเกี่ยวรายก่ะกรุว่ะแสดด อ้อ พี่กรุเอง 555 เดินรอบเมืองคร้าบท่าน เดินนนนนนนนนนนนนนนจิงๆ เพราะไม่มีรถเลยฮะ ซวยอีกรอบหว่ะกรุ กว่าจาให้จดหมายขออนุญาติครบตามสถานที่ราชการ เค้าก้อจาปิดหมดแล้ว ก้อเล่นไปถึงตอนบ่ายสอง แต่ก้อเสดเรียบร้อย พร้อมเท้าที่ระบม บวม ปวดไปหมด ทำงานเสด กลับเลย ม่ายได้เที่ยวอย่างที่ตั้งใจไว้ กว่าจาถึงก้อปาไปเกือบสองทุ่มเลยอ่ะ พี่รีนจาเลี้ยงหมูกระทะอ่ะ ดีๆจัง แต่Luckyสุดๆเลย ได้กินโต๊ะจีนแทน ราคา1400 จากที่จาอ้วก ไม่อยากกินอารายทั้งวัน กินซะเยอะเลย ก้อมันฟรี และอาหร่อยมากมายเลยยยยย แต่เสียดาย เหลือเต็มเลย ไปกินแค่3คนเอง แต่พี่รีนก้อห่อกลับบ้านหล่ะ ก้อเค้าให้ไปชิมนี่ กว่าจาถึงบ้านจิงๆก้อเกือบเที่ยงคืนเลยย ปล.
1.ไออ้วนเบี้ยวเค้านะ โกดหว่ะ ดีนะที่แกสอบ ไม่งั้นโป้ง 2.ขอบคุนครูที่รร.อนุบาลที่ขับมอไซไปส่ง 3.ของคุนน้องพัทท่ช่วยเปนธุระให้ 4.ขอบน้อง2คน ที่นั่งกินข้าวอยู่แต่พวกพี่ไปรบกวน ฝากเอกสารไป 5.ขอบคุนเพื่อนพี่รีนที่มาชิมอาหารไม่ได้ เลยลาภปากข่อยก่ะไออ้วนเลย August 12 Loveคือน้ำผึ้ง คือน้ำตา คือยาพิษ
คือหยาดน้ำ อมฤต อันชุ่มช่ำ
คือเกสร ดอกไม้ อันไฟรุม
คือความกลุ้ม คือความฝัน
นั่นแหละ"รัก"
ความรัก...ทำให้คนเป็นกวี
ความทุกข์...ทำให้คนเป็นนักปราชญ์
รักแล้ว...อย่าลืมคำว่าเสียใจ
ความรัก...เปี่ยมไปด้วยความเพลินใจ
เป็นรักที่มีต่อวัตถุ เจือมากด้วยความเห็นแก่ตัว
ความรักต่อมนุษย์ ต้องเพิ่ม"ความปรารถนาดี"
ถ้าไม่มีสิ่งนี้
เสมือนว่าผู้นั้นปฎิบัติต่อผู้อื่น
เป็นเพียงวัตถุสนองความต้องการ
เป็นเพียง"ทางผ่าน"
ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวเป็นเพียง
"วัตถุบำบัดความใคร่"
เมื่อหมดความเพลินใจ
ก็สิ้นรัก
เยื่อใยเหมือนไม่เคยมี
"ความรักแท้"
คือความรู้สึกผสมระหว่าง
ความเพลินใจและความปรารถนาดี
ความปรารถนาดีจะเกิดได้
ต่างฝ่ายต้องมีความมั่นใจกัน
ถ้าไม่มี จะเกิดความหึงหวง
Love is the art of giving and taking
August 10 มีทติ้งห้อง2สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์แรกของการหยุดยาว
วันหยุด2สัปดาห์ๆของกีฬามหาลัยโลก
วันๆได้แต่นอนกลิ้งเกลือกอย่างเบื่อหน่าย
แต่วันนี้มีมีทติ้ง รวมพลห้อง2ที่สยาม
ณ ร้านไอดินกลิ่นครก ตอนเย็น
แต่เราไปตั้งแต่บ่ายโมงเลย
ไปเจอส้มโอ ซํง กวางก่อน
เราไปกินฟูจิ อาหย่อยยย อิ่มมากมาย
แล้วต่อด้วยไอติมที่คณะบัญชี
ฟิวส์เลี้ยงอ่ะ อิ่มจังตังอยู่ครบ
ร้องเกะกันเมามันส์
แล้วกลับบ้านตัวเองกันตอนเยน August 06 Tag Zine ความจริงเคยได้อ่านTagของส้มโอกับแสงมานานมากแล้ว คราวนี้ได้มาอ่านของลิ้งบ้าง แถมยังโดนTagกลับซะอีกด้วย วันนี้เกิดมีอารมณ์อยากอัพ ก้อเลยเอาซะหน่อยหล่ะกันความจริงสเปซนี้น้อยคนนักที่จะเข้ามาอ่าน เพราะมันหามีสาระไม่ แถมยังดูหดหู่ซะเหลือเกิน แม้แต่เจ้าของสเปซยังรู้สึกได้ เพราะมันรู้สึกอย่างนั้นจิงๆ
เรื่องที่1
หลายคนอาจจาได้เจอทรายคนนี้หลากหลายรูปแบบ จามีใครรู้บ้างว่าทรายตัวจริงเป็นเช่นไร เมื่อครั้งยังเด็ก...ทรายเป็นเด็กร่าเริง ยิ้มง่าย กวนตีนชาวบ้าน พูดมากมาย จนมีหลายคนบอกว่าให้หุบปากซะบ้าง เหมือนเดกผู้ชาย ชอบปีนป่าย เล่นกีฬามันทุกอย่าง เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆมากต่างจากพี่สาว ก่อนจบชั้นประถม ทรายได้รู้ว่าเพื่อนหลายๆคนเสแสร้งทำดีกับทรายต่อหน้า ความรู้สึกมันจุกจนแทบพูดไม่ถูก มันเป็นจุดเปลี่ยนทรายคนก่อนให้จมดิ่งไปเลย มัธยม...หลายคนมาบอกทรายทีหลังว่า ทรายดูเป็นเด็กขรึม น่ากัว ไม่มีใครกล้าเข้ามาทัก เข้ามาคุยด้วย เพราะทรายกลับกลายเปนเดกคิดมาก กลัวพูดอารายออกไปจาผิดอีกหรือเปล่า เริ่มต้นคุยกับใครไม่เป็น และด้วยความที่เป้นคนตาคม ดุ มันเลยยิ่งทำให้ดูน่ากัว แต่ถ้าใครได้รู้จักกับทราย ทรายก้อจาเปลี่ยนไป ทรายจากล้าคุยมากขึ้น ร่าเริงมากขึ้น แต่ไม่เหมือนเดิม เพราะในใจทรายกลับไม่เชื่อมั่นใคร ความจริงทรายอยากมีเพื่อนสนิทสักคน เพื่อน...คนที่ทรายสามารถคุยได้ทุกเรื่อง สามารถเฮไหน เฮนั่น อยู่ด้วยกัน รักกันไปตลอด แต่ทรายไม่เคยมีเพื่อนแบบนั้น ทรายมีกลุ่มเพื่อนจริง แต่มันก้อเหมือนไม่สนิท แม้กระทั่งอยู่มหาลัยแล้ว ก้อยังเหมือนอยุ่ตัวคนเดียว เพื่อนที่ทรายคิดว่าดีสุดก้อคงเป็นเพื่อนที่ศึกษานารี เพราะทรายยังรู้สึกสนุกทุกครั้งที่คุยด้วย เพื่อนที่มหาลัย เคยคิดว่ามีอยู่คนหนึ่งที่ว่านี่หล่ะ เพื่อนที่จาสนิทททที่สุด แต่มันก้อไม่อยู่แล้ว มันไปเรียนที่อื่น ทรายเหงา มันเหมือนอยู่ตัวคนเดียว ต้องทำอารายคนเดียว อยากมีเพื่อนเดินไปด้วย คุยเล่นกัน เครียด เศร้าไปด้วยกันมากกว่า เรื่องที่2
ตั้งแต่เล็กๆจนถึงป.6 ทรายผอมมากๆ เป้นผู้หญิงตัวเล็ก สูงตามมาตรฐาน บางปีหนักเพียงแค่20โลติดต่อกันหลายปีเลย เคยคิดว่าทำไมมันไม่หนักเพิ่มเลยว่ะ เดินก่ะพี่สาวเค้าจาบอกว่าพี่เราแย่งเรากิน เราขำมากมาย แต่พอขึ้นมัธยม จากการที่ได้คบกับส้มโอและไม่ค่อยมีใครได้เล่นกีฬา ทรายค่อยอ้วนขึ้นเรื่อย +กับความสูงเริ่มหยุดเนื่องจากกรรมพันธุ์ ทรายหนักมากสุดในชีวิตถึง50โล จนถึงมอปลายเลยทีเดียว นี่คือคำถามที่หลายคนสงสัย ว่าทรายทำยังไงถึงค่อยๆลดลง คำตอบคือ ทรายมีแฟน ทรายไม่ได้สูตรลดน้ำหนักจากไหน มันเป็นอัตโนมัติ เริ่มแรกไม่ค่อยกล้ากิน เขิลแฟน แต่ตอนหลังๆคือมันเครียด เครียดมากจนไม่อยากอาหาร เพื่อนๆคงรู้กันแล้วนะ ตอนนั้นไม่กล้าตอบจริงๆ จบมอ6จาก50เหลือ45โล พอเข้ามหาลัยหนักเพียง40โล ผอมมากๆๆๆๆ แต่ตอนนี้อ้วนขึ้นอีกแล้ว ขึ้นมาเป็น43แล้ว อึดอัดจิงๆ เรื่องที่3
สิ่งที่เคยคิดว่าเชิดชูตัวเองมาตั้งแต่เด็กคือเรื่องเรียน เพราะสอบได้คะแนนและลำดับที่ดีมาโดยตลอด แต่พอขึ้นมอปลายเป็นต้นมาจนบัดนี้ มันกลับกลายเป็นตรงกันข้าม อีกเรื่องคือ เรื่องกีฬา ค่อยข้างจาเล่นได้เกือบทุกอย่าง แต่ก้อไม่ได้ดีที่สุด อยู่รร.ญล้วนมา หลายคนจาม่ายชอบเล่น ไอเตี้ยคนนี้มันก้อเล่นตลอด จนได้ชื่อจากไอกวางว่าถึก แต่พอมาอยู่มหาลัย กลายเบบี้ตัวเล็ก ที่ดูเล่นอารายทำอารายไม่ได้เลย ได้รับคำยืนยันจากไออ็อฟ เรื่องที่4
นิสัยเราชอบที่จาบ้า แต่ต้องมีเพื่อนช่วยบ้า เป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ขี้งอน ขี้เกียจ อารมณ์แปรปรวน ขี้เกรงใจคน คิดมาก ชอบกังวลจนเกินเหตุ เป็นคนจิงจัง และจิงใจกับคนอื่นเสมอ แต่มักไม่ค่อยได้กลับคืนมา รักใครรักจิง เกลียดใครเกลียดนาน ปากไม่ค่อยตรงกับใจในบางที บางทีก้อปากเก่งเหลือเกิน แต่จิงๆก้อทำไม่ได้อย่างปากพูด เหอๆ เจ้าน้ำตาเป็นที่สุด เป็นโรคบ้าชนิดหนึ่ง ชอบฟังที่เนื้อหาแล้วร้องไห้ตามเนื้อหานั้นง่ายๆเลย มีคนนึงว่านั่นคือนิสัยเสียของเรา แต่เราก้อแก้ไม่ได้สักที ขี้หึงมาก หวง เอาแต่ใจ แต่ถ้าไม่แคร์อารายเลย ก้อไม่สนจิงๆ จนปัญญา นึกได้เท่านี้จิงๆหว่ะลิ้ง แกอ่านไปเท่านี้ก่อนนะ ช้านว่ามันก้อเยอะ จนแกไม่อยากอ่านและ แล้วใครจาเป้นผู้โชคร้ายรายต่อไปดีหว่า 1. เตย 2. หลุยส์ และกันนะจ่ะเพื่อนเลิฟ ไว้จาแวะไปอ่านเหมือนกัน August 04 สอบเสดแว้ววว....จบสิ้น เพิ่งผ่านพ้นช่วงสอบมา พยายามเต็มที่แล้วนะ แต่มันไม่ได้ดั่งหวังเลย ตั้งใจอ่านเท่าไร แต่ผลลัพธ์มันไม่ดีเลย ก่อนเข้าห้องสอบมันก้อพอจำได้บ้างหล่ะ แต่พอเข้าห้องสอบเท่านั้นหล่ะ มันหายไปหมดสิ้น หมดจิงๆ สักตัวก้อไม่เหลือ อยากอ้วกเลยนะ กินอารายไม่ลงเลย ตลอด3วัน 6วิชา เหมือนนรกดีๆ มันเครียดนะ เพราะตกมาตัวนึงแล้ว เมื่อเทอมที่แล้ว เกรดก้อแสนน้อย ไม่ถึง2.5เลย ช่วงชีวิตมหาลัยเป็นอารายที่ตกต่ำเหลือเกิน นี่ก้อเพิ่งได้มาจับคอม อยากระบาย อยากตะโกนออกมาดังๆ อยากคุยกับใครสักคน แต่ไม่มีเลยสักคน สอบเสดได้หยุดประมาณสองอาทิด แต่เปิดก้อต้องสอบอีกตัว อ่านอีกแล้วเรา
ลิ้ง ที่แกtagช้านมาอ่ะ ช้านจาพยายามและกัน ไม่รุ้แกจาได้เมื่อไหร่หรอกนะ เรื่องของเราไม่มีอารายน่าอ่านหรอก จิงๆนะ
อยากนอนเฉยๆ อยากหลับเปนตาย ไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกแล้ว ไม่อยากรับรู้อารายเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย July 15 ทำธงว่างเว้นจากการอัพสเปซมานานและเรา
อัพอารายดีหว่า ไม่รู้จาอัพไร แต่อยากอัพหว่ะ
ทั้งอาทิดก้อมีแต่เรียน และเรียน
เข้าแลป สรุปแลป เลคเชอร์ แล้วก้อหลับ ZzZzz
ใกล้สอบ ใกล้หยุดแล้วเว้ย
แต่กรุอยากหยุดอย่างเดียวมากกว่า
เพื่อนๆมีแพลนว่าจาไปทะเล
ยู้ฮู~!! จาไปป่าวไม่รู้ ชอบล่มทุกที
ก่อนหน้าที่จาไป คงได้ตายก่อนแน่ๆเลยหว่ะ
เพราะอ่านหนังสือและสอบ ตายแน่ๆ
ตอนนี้กรุยังไม่เริ่มอ่านหนังสือสักตัวเลยอ่ะ
ก่ะจาเปนเดกดีและนะ ก้อแค่ก่ะเท่านั้นหล่ะ
ก๊ากกกกกกกก
เมื่อวันศุกที่ผ่านมา
เราไปทำธงที่ศิริราชมาด้วยหล่ะ
พวกพี่ๆแกโคดฟิตเลย
เราง่วงจนหาบง่วง แล้วก้อง่วงใหม่
มาแอบหลับก้อตอนตี4ตื่นมาตี5
พี่แกยังให้ทำต่อ
กรุอยากกลับบ้านแว้วววว
ความจริงก้อไม่ได้แอบเลย
นอนมันตรงที่ทำเลยนั่นหล่ะ
อาทิดนี่MTปี2เค้านัดกันมาทำ
แต่ก้อมากันไม่เยอะมาก
ทำกันไป5-6พันได้มั้ง
ถ้าจำไม่ผิดนะ เหนพี่เอี๋ยวบอก
ไว้ว่างๆจาไปทำอีก หนุกๆ
ตอนนี้มีเรื่องสับสนในใจ
บอกใครไม่ได้
เพราะมันอยู่ในใจ
5555(- -)
July 08 Bye Nior 2 งานBye Nior ครั้งที่2ที่ได้ไปร่วม จัดที่โรงแรมรอยัลริเวอร์ แถวๆสะพานซังฮี้ ปีนี้ใช้ชื่องานว่า " Unknown Party " พี่ๆบัณฑิตทุ่มทุนจัดงานเลยทีเดียว เพราะพวกเราไม่ต้องเสียสักแดง 555 อ้อ...มาเสียที่ค่าชุดกันแทน ช่ายมั้ยเพื่อนๆ อิอิ... งานปีนี้จัดวันที่ 7/7/07 วันดีซะด้วยแหละ แอบคิดว่าน่าจาจัดบนเรือ แต่ก้อนะ ฝนมันตกตลอดทั้งงานเลย ก้อดีและที่จัดในตัวโรงแรม
วันนี้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ แต่งตัวกันสวยๆหล่อๆกันทุกคนเลย เหนแล้วเจริญหูเจริญตา วันนี้พี่ปุยไม่มาอีกแล้ว ปีที่แล้วก้อไม่มา ดีที่พี่เผด็จมางานด้วย ไม่งั้นคงไม่มีพี่บัณฑิตมันทั้ง2ปีเลย
วันนี้แต่งชุดไปเหมือนในภาพแหละ มีหลายคนชมว่าน่ารัก ขอบคุนมากๆเลยอ่ะที่ชม ขอบคุนเพื่อนเลิฟอย่างหลุยส์มากที่ช่วยแต่งหน้าให้ แต่ผมนี่สิ ไม่ชอบอย่างแรง จาจำร้านนี้ตลอดไปจาไม่เข้ามันอีกและ แต่ก้อรอบสองที่เข้า เพราะดันจำไม่ได้ว่าเคยเข้า -*-
ชอบๆปีนี้มากเลย ได้กินอาหารเร็วดี ได้โต๊ะนั่งทันทีไม่เหมือนปีที่แล้ว ได้มือตักอาหารอย่างดี คือ เพื่อนเรานั่นเอง มันตักอาหารมาเต็มโต๊ะ ตอนแรกก้อนึกว่าจากินกันไม่หมด แต่มันก้อหมด เพราะคนตักมันกินเอง 555 ปีนี้กินน้อยอย่างแรง ไม่รุ้เปนไร ข้าวผัดที่หลุยตักให้ก้อเหลือเต็มจาน
ปีนี้การแสดงสนุกสนานและสวยๆกันทั้งนั้นเลย ชอบๆ มีทั้งเต้นกัน เปิดภาพ น่ารักกันทุกคนเลย ของปีเรามีแอร์กับหยกขึ้นร้องเพลง เสียงเพราะกันทั้งนั้นเลย แล้วก้อมีเอ็มวีแบบฮาๆที่เพื่อนๆทำกันเอง ฮาดี แต่กรุเกลียดไอสัตว์ทดลองหว่ะ
กิจกรรมยอดฮิตของงาน จาเป็นอะไรไปไม่ได้ นอกจากการถ่ายภาพนั่นเอง MTของเราบ้ากล้องกันทุกคนคร้าบ โปรดอย่ามาเถียง กรุมีหลักฐานเฟ้ย เต้มกล้องกรุเลย ปีนี้กล้องช้านเป็นกล้องสาธารณะแหละ มันใช้กันทั้งกลุ่ม เกินครึ่งเปนของเพื่อนอ่ะ แอร์...แกสร้างฮาเร็มนะ 555 โอ๊ตสร้างไม่ค่อยได้แอนมาคุม แอนสวยนะจ่ะ ชอบๆน่ารัก
กว่าจาเลิกก้อประมานสี่ทุ่มกว่าๆ โบกแท็กซี่กันเปนแถวเลย เรากลับก่ะแอร์ เพราะบ้านทางเดียวกัน ฟ้ามันชิงกลับกับชายเติมไปก่อน กลับมาก้อเอารุปลงคอมทันที แม่งเล่นกล้องกรุแบตหมดเลยหว่ะ โทสับคุยก่ะน้องรหัสเปนชั่วโมง เด๋วกรุจีบซธเลยนี่ น้องรหัสใครหว่ะ 555 นรกขึ้นหัวและกรุ July 02 อิ่ม...พี่บัณฑิต ฝนเอ๋ย? ทำไมจึงตก...กรุเปียกหว่ะ
เรียนเสด ฝนตกลงมาอย่างหนักทันใด ไหงตอนกรุเรียนอยู่ทั้งวันยักไม่ตกว่ะ พอกรุมีธุระที่ต้องสวยหน่อย มันเสือกตก แล้ววันนี้กรุจาไปเป็นดาราหน้ากล้องได้เยี่ยงไร เกือบโทรมหว่ะสาด
พี่ๆบัณฑิตของเรา คือ พี่ปุย และ พี่เผด็จ เค้ามาถ่ายรูปกันที่ตึกคณะกับซุ้มๆที่บรรดาน้องๆทุกชั้นปีจัดทำไว้ให้ ปีนี้ปี2 อารมณ์แบบทำเปนราวตากผ้า แขวนเสื้อเปนสิบติดตัวอักษรเป็นคำว่า Congratulations สวยแบบศิลป์ๆหว่ะ กรุว่านะ 555
ยิ้มกันจนปากจะฉีก หุบกันแทบไม่ลง ก็ถึงเวลาที่พี่ๆจาพาเราไปเลี้ยงแล้ว ร้านเดิมเหมือนปีที่แล้วเลย เป็นร้านอาหารอิสลาม แถวปิ่นเกล้าแยกพระราม 8 ก้ออิ่มกันถ้วนหน้าหล่ะคร้าบพี่น้อง กรุว่าจาไดเอทนะเนี่ย -*-
อิ่มแล้วก้อกลับสิ ทุกคนกลับหอที่ศาลายากันหมด เวน!! กรุกลับบ้านคนเดียวอีกและ ซวยซ้ำ!! กรุง่วงหว่ะ แต่แลปออเคมกรุยังไม่ได้แตะเลย ปั่นๆ เหมือนจาเสดและ ง่ะ...กรุเสือกตาสว่างซะงั้น พุ่งนี้จาไปเรียนได้มั้ยนี่
สับสน สับสน สับสน สับสน สับสน สับสน!!!!!!!!!!!!
นี่กรุกำลังทำอะไรอยู่ เป็นแม่พระอยู่หรอ คุยไปก็เจ็บไป โดนกรีดที่ใจทุกคำพูดที่เค้าพูด และคำพูดที่ตัวเองตอบออกไป มันล้วนทำร้ายใจเราทั้งนั้น นี่เรากำลังทำอะไร ใจฝ่ายดี...บอกว่าดีแล้ว ถึงเจบ แต่อารายดี บรรยายไม่ถูก ฝ่ายชั่ว...มึงบ้าและ สะใจ?งั้นหรอ นี่กรุจาทำร้ายตัวเองไปถึงไหน เลือดที่ไหลออกจากใจ มันไหลออกจาหมดแล้วนะ มันจาเปนแค่ซากหัวใจ ที่ไร้วิญญาณ ถ้าเป็นอย่างนั้น...ทำไมเรายังเจบอยู่หล่ะ
ถ้าเราเลือกทางหนึ่ง เราก้อเจบ เลือกอีกทางหนึ่ง เราก้อเจบ ปวดหัวสาดดดดดด...
ปล่อยมันไปเรื่อยๆ อยากคุยต่อ ก้อต้องทนต่อไป ไม่แน่มันอาจจาเป็นวิธีหนามยอก เอาหนามบ่งก้อได้มั้ง ปัญญาอ่อนอีกและ ได้รับรู้อยุ่ห่างๆ อย่างเจบๆ รอวันที่เค้ามีความสุขก่อน แล้วค่อยไปทีเดียว |
|
|
